Krookodil op Reis

Bezoek nu mijn website http://krookodil.blogspot.com voor een uitgebreide lijst reisverslagen en algemene informatie over backpacken!

Groetjes,

Nienke Krook(odil)

{ f i l m p j e ! }

Voor het beste resultaat, eerst even het hele filmpje laden...

{ s h r i n e d - o u t }

Het avontuur is voorbij, ik ben weer thuis. Natuurlijk zat ik in het vliegtuig naast een dikke Duitser (geen grap!) en hoorde ik na drie stappen op Nederlandse bodem gezet te hebben twee mannen al gelijk ruziemaken op de roltrap, maar de vlucht ging qua gevoel snel en zonder vertragingen en de familie stond me achter het raam op te wachten.

Na het uitpakken van 20,4 kilo bagage loop ik met een vrolijke jetlag een beetje wereldvreemd door het huis in het wilde weg aan kaas en yogo yogo te ruiken, hebben we de drie uur film doorgewerkt en ben ik foto's op mijn fotosite aan het zetten.
Ik heb ontzettend genoten en al was ik op het eind een beetje shrine/tempelmoe, het liefst zou ik na een dagje bijslapen morgen weer teruggaan hoor! Hoe meer ik van het land zie, hoe leuker ik het daar begin te vinden. Er zijn nog zoveel gave plekken te bezoeken! Ik heb ontzettend veel gezien en veel mensen ontmoet, dat is iets dat ik nog vaak hoop mee te maken!
Voorlopig is het eerst nog even zes weken hard aan het werk, maar daarna staat het volgende avontuur alweer te wachten. Natuurlijk zal ik ook daar weer uitgebreid verslag van doen en ik hoop iedereen dan ook weer op mijn blog te vinden. Bedankt voor het lezen en alle leuke reacties !!!







Groetjes van Nienke

Dit onderstaande lijstje vulde ik voor vertrek in, maar nu achteraf bekeken:

Meest fijne item: De Domo-Kun pantoffels die ik in Japan kocht
Meest nuttige item: De kaart van de buslijnen in Kyoto en de metro in Tokyo
Meest nutteloze item: Zonnebril die uit elkaar viel
Meest tijdverdrijvende item: Mijn fototoestel!
Meest tijdverspillende item: Pachinko (gokspel, favoriet onder Japanners)
Meest lichte item: Pyama (nadat ik die in een hostel per ongeluk achterliet)
Meest zware item: tas met souvenirs
Meest donkere item: De vlekken op mijn sokken van mijn afgevende schoenen
Meest persoonlijke item: Het boek waarin ik reisgenoten liet schrijven
Meest aan te raden item: Treinkaartje naar Hiroshima en dagpas voor Hakone
Meest frisse item: De wind en regen op de laatste dag
Meest goedkope item: Gezellige gesprekjes met iedereen die ik tegenkwam
Meest waardevolle item: Mijn lessen Japans
Meest weggeven item: Hollandse klompjes
Meest weggegooide item: Papiertjes van gekke snoepverpakkingen die ik wilde proeven

{ g a l g e n m a a l }

Gisteravond met Rob en Ben een laatste maaltijd gegeten in een geweldig restaurant in Roppongi. Het is een gebouw waar de regisseur van Kill Bill kennlijk zijn inspiratie vandaan heeft gehaald voor een bloederige vechtscene in een van de films. Het hele restaurant is van hout, met een verranda en het bruist en leeft haast. Er wordt de hele tijd geroepen, waardoor je de hele tijd het gevoel hebt dat er binnen een minuut allemaal ninja's door de muren kunnen komen vliegen, je kunt er ontzettend lekker eten en de bediening is super. En dat voor niet eens zo heel veel! Nou, dat leek me toch wel een goede laatste avond, niet?

Nu ben ik ingepakt, hopend dat mijn tas niet meer dan 20 kilo is! Zo naar het vliegveld, dan hopelijk wat slapen en dan zie ik jullie allemaal snel weer! Time flies!!!

xxxx Nienke

{ h a k o n e }

Regen, kou, lucht van stinkende eieren, lang in de trein, veel mist een piratenschip en Hollanders stonden vandaag op het programma. Niet meteen de eerste dingen waaraan je denkt als je in Japan bent, maar toch...

Ik was weer vroeg de deur uit voor een bezoek aan Hakone, een gebied waar veel onsen, of thermische baden te vinden zijn. Het is een vulkanisch gebied een uurtje van Tokyo af.
Vroeg ben ik meestal niet op mijn best, en dus was het ook niet zo raar dat ik zonder paraplu of zelf maar een jas vertrok. Wist ik veel dat het voor de eerste keer in drie weken tijd hier weer zou regenen, waaien en vreselijk koud zou zijn. Grr....

Na een veel te lange tijd in een sukkeltreintje, omdat ik niet een uur op de Shinkansen wilde wachten die me er in een half uur zou brengen, kwam ik aan in het gebied. Via een ingewikkeld systeem van treintjes, kabelbaantjes en ander goedbedoelde technische hoogstandjes, kwam ik bovenop de berg aan en kon ik eindelijk genieten van wat mooie uitzichten.



Achter mij hoorde ik plotseling wel erg bekende klanken, en al snel bleek het inderdaad Nederlands te zijn dat ik hoorde. Een gezin uit Hellevoetssluis was drie weken aan het rondtrekken in Japan en omdat Nederlanders elkaar werkelijk overal ter wereld tegenkomen, vond ik het niet zo gek ze op bijna 1100 meter te ontmoeten.








lekker chemisch geel!

Het bleek gelijk gezellig en de rest van de dag hebben we tussen de vulkanische dampen, in kabelbanen en op een piratenschip doorgebracht, voor we uiteindelijk aan het eind van de dag ieder onze eigen weg gingen met de bus. Als jullie dit lezen Henk, Victor en Marylaine (dit spel ik vast fout, sorry!), het was supergezellig jullie te ontmoeten!!! Fijne tijd in Tokyo nog!!!


heerlijke lunch!






Je kon hier zwarte eieren kopen, gekookt in het water van de berg!! Ieeh!! En wij ons maar afvragen waarom het er zo vreselijk naar zweetvoeten stonk!






Nu ben ik, totaal verwassen door de regen weer in het hostel en lees ik helaas dat mijn date plotseling moest werken en niet weet of we nog kunnen afspreken, balen dus en even afwachten, maar mijn mates in het hostel zijn gelukkig heel gezellig en allemaal in voor een feestje, dus ik hoef niet bang te zijn mijn laatste avond hier me te vervelen....